W 1877, po ostatecznym uniezależnieniu się od Turcji, R. proklamowała niepodległość. Po I wojnie świat. obszar R. zwiększył się prawie dwukrotnie, dzięki włączeniu 1918–19 wsch. części Banatu, Besarabii, pn. Bukowiny i Siedmiogrodu, zamieszkiwanego gł. przez rumuńskich prawosławnych. Powstała w ten sposób Wielka Rumunia, w której ok. 30% ludności stanowiły mniejszości etniczne. W 1925 ustanowiono Patriarchat Rumunii. W 1940 R. utraciła większość zdobyczy terytorialnych z lat 1918–19 na rzecz ZSRR (pn. Bukowina i Besarabia — odzyskane 1941) i Węgier (pn. Siedmiogród — ponownie włączony 1947). Po II wojnie świat. Kościół prawosł. w R. podjął współpracę z rządem komunist., co umożliwiło mu dalsze funkcjonowanie. Mimo ścisłego nadzoru władz państw., w latach 50. w Rumuńskim Kościele Prawosł. ukształtował się silny ruch odnowy życia duchowego. W tym czasie w R. działało 6 seminarów prawosł., 2 instytuty teol. — w Sibiu i Bukareszcie, ukazywały się liczne czasopisma poświęcone teologii. Po obaleniu reżimu N. Ceauşescu (1965–89) hierarchia rumuńskiego Kościoła prawosł. poddana została krytyce za współpracę z rządem komunistycznym.